pet-gen.tr.gg'ye hoş geldin

TERKEDİLEN...

Bir kabusla geceyarısı uyanmak gibiydi yokluğun. Gittiğin gün daldığım o uykudan uyandığımda anladım kabusumun anlamını ve sen yoktun artık işte. Şizofren bakışlarım ve haykırışlarım kimsenin duymadığı hapsoldular odaya. Paylaşamadığım anlamsız tıkırtılar kalbimde ve sen yine yoktun işte. Nerdesin?

Anlar mısın anlatsam şimdi anlatamadıklarımı sen buradayken yoksa sabırsız üşengeçliklerim haklı mı çıkardı umursamazlığının yolunda. Anlatsam da şimdi yoksun ne farkeder ki yankılansa duyulmayan aksim duvarlar arasında. Ne anlatacaktım bilmiyorum bile anlamsız düşünceler anlamlandırılmaya çalışılarak laf olup dökülecekti dudaklarımdan. Cesaretim olsaydı da gitme deseydim yürüyen ayaklarına salınırken eteğin rüzgarda anlatsaydım sana anlamsız anlatılarımı.

Yoksun şimdi ne farkeder ki anlatsaydım.. Farkeder miydi? Ah çelişkiler beynimi kemirip duruyor uyandığım andan bu ana gel gitler içinde bocalıyorum yaşamaya tutunurken.

Kendimle çelişirken sorgulayabilmek isterdim dünyayı biryandan beynimi ikiye bölüp belki yarısı kurtulur umuduyla. Biz ve onlar olurdu düşüncelerimde ve onların içindeki bölünmelerle parçalanırdı onlara ayırdığım diğer yarım ve parçalanan parçalar bizim yarımızı da kirletirdi belki. Senin beyazlığını örterdi saçtıkları kan belki de sen de benim seninleyken kızarmama gülmezdin bir seferlik ve bu renk bizi bağlardı orada birbirimize burada olamadığınca. Kaç parçaya ayrılır onlar bilir misin bu ufacık alanda bile neler paylaşamazlar da sen anlayamazsın benim seninle paylaştıklarımı görünce onları. Onlar ki birbirlerini vururlar bir yeşil kağıt için ya da unuturlar herşeyi bir tene dokunmak için işte senin anlayamayacağın kadar insandır onlar ve biz ne kadar onlarla da olsak insan olamayız o kadar hayvanca.

Peki neden gittin ansızın beni bırakıp anlamsız yalnızlığıyla paylaşamadığım duygularımın? Sen ve ben yaşayacaktık iki hayvan gibi insanca bekleseydin sabırsız geceleri seni benden kaçıran.